De Nijl is de een na langste rivier van de wereld, want die is langer dan 5,5 kilometer. De Nijl stroomt midden door de woestijn.
Daardoor kan daar eten worden verbouwt. Om meer land van water te voorzien gebruikten ze slootjes, meertjes en dijken en een soort waterschep: een shaduf.
Daarom kon er op nog meer plekken eten worden verbouwd en hoefde niet iedereen meer boer te worden, daardoor ontstond er een groot dorp. De baas van zo’n dorp was de farao.
Hij woonde in een groot paleis en had veel macht. Voorbeelden van farao’s zijn Toetanchamon, Ramses II en Seti I. De bekendste farao is Toetanchamon. Dat komt doordat het graf waar hij in lag niet beroofd was, dus er werden daar waardevolle spullen gevonden zoals zijn dodenmasker.
Een graf van een farao heet een piramide.
De bouw van een piramide duurt ongeveer 20 jaar en bevat ongeveer 2,5 miljoen grote stenen. Als de farao dood is werd die in de piramide gedragen, veel van zijn spullen werden ook in de piramide gezet. Maar eerst moest de dode farao worden gemummificeerd en in een doodskist gedaan. Al zijn organen behalve zijn hart werden dan via zijn neus uit het lichaam gehaald en in een pot gestopt die ook mee het graf in ging. Vervolgens werd het lichaam in een bad met zout gelegd, daar moet die 30 dagen in blijven. Daarna werd de dode farao ingewikkeld en in een doodskist gelegd.
Die werd in de piramide gelegd zodat hij naar het hiernamaals kon. Maar daarvoor moest zijn hart op een weegschaal worde gelegd. Want de Egyptenaren geloofden dat als je niks stout had gedaan dat je hart dan even zwaar was als een veer. Die veer werd dan door de god van waarheid op een weegschaal gelegd. En als je hart even zwaar was dan mocht je naar het dodenrijk, anders werd je opgegeten door een verschrikkelijk monster.
De god van de waarheid was niet de enige god, ze geloofden dat er meer dan 150 goden bestonden, en iedere grote stad had zijn eigen beschermgod. Voorbeelden van goden zijn: Horus: een hemelgod, Seth: god van wanorde en Anubis is een god van mummificeren.